The Rocket War Custom of Vrontados:


The Rocket War Custom of Vrontados:

“Vrontados lies to the north of Chios town. It is a small town and the majority of its population work as captains and mariners. The rocket war dates back to the ottoman times and it takes place on Good Saturday’s Eve, before Easter. Groups of youths from the two of Vrontados largest parishes, Panagia Erithiani and Agios Markos, compete in a symbolic fire exchange. Initially, they used to fire small canons. As the years passed, the participants took to improvising their own rockets and fireworks. This is a technique that needs very careful preparation and is passed down from fathers to sons. The groups start the preparation of the rockets immediately after the Easter celebration in order to be ready for next year. In the last couple of years thousands of firework rockets are made and fired, creating a spectacular view the night before Easter.”

“Easter in Chios means rocketwar, a custom that starts long ago during the Turkish occupation and is a “war” between two parishes of Vrontados, the parish of St. Mark and the parish of Saint Mary of Ereithanis.

From what they say it started from the children of both parishes who played stone throwing war with slingshots. Later on adults started to get involved resulting in the slings being replaced by cannons.

At the beginning the evening of the Resurrection, with the cannons that were brought by the sailors from ships decommissioned, they would threw cannons from the courtyard of one church to the other, to celebrate the Resurrection, and with the loud bang they would try to break the windows of the “opponent” church, but only using gunpowder.

This continued for several years, on the Resurrection of 1889 for unspecified reasons, the “war” started getting a little out of control with the “opponents” breaking the pebbled courtyards of the churches in order to fill the cannons with pebbles and thus there was a serious risk of accidents.
After intervention by the Turks because they were afraid the cannons could be used as an uprising by the people, the cannons were seized and taken to the castle.

After this incident, the parishioners of the two churches began to think about a new way to continue the “war” with something impressive but not something that could be prohibited by the Turks. The solution was given by the parishioners of St. Mark and pyrotechnic Korakakis who had his workshop in the city. He made some rockets which they brought to Vrontados.

At the same time they leaked their secret and parishioners of Saint Mary of Erithiani in order to continue the “war.” Thus began the new era of the rocket war. At first they took the rockets from Korakakis but around 1900 they learned to construct them on their own. At first the throwing of the rockets were done from the rooftops of the churches but after some unfortunate incidents, the throwing continued until today from far away from the fields around the churches.

With the exception of the years of German occupation where for economic reasons risked to stop, and the first years of the dictatorship, because of prohibition, the custom continues today bringing together many visitors due to its uniqueness and fabulous entertainment.

The whole process starts from the middle of the summer with the formation of teams of friends that will work on the construction of the rockets. Each team uses its own name such as Icarus, Daedalus, Ahepa, Cobra etc. and consists of three to five people, mostly of young age.

Holy Saturday:
After the necessary preparations the whole period before Holy Saturday the teams are vigilant about the latest preparations. A walk from the visitor’s in the area is enough to feel what the rocket war is for the Vrontadians.
They have set up bases for the launching of rockets, and are doing test “shots” to establish the correct target. At the same time we have the banter between rival teams with much humor and challenges.
In the past in the parish of St. Mark, the afternoon of Holy Saturday a parade took place that of the Agiomarkouson rouketatzidon with their rockets on their shoulders in all neighborhoods of the parish. In front went the “frontman” riding a horse holding the Greek flag. A festive atmosphere prevailed, something like a victory lap.
This part of the custom was revived since 2002. But now the rouketatzides of both parishes take place in the parade, beginning the afternoon of Holy Saturday from the town hall with an exchange of teasing, they arrive to their parishes and take their battle positions for what comes next.

Resurrection Midnight:
With the warning whistle of a horn the “hostilities” are initiated late at night with growing intensity. When the bells strike for the churches ceremony the “hostilities” cease to allow the people to go to church.
With the announcement of “Christ Has Risen” we have the culmination of the “battle”. Hundreds of rockets are launched from the rival sides offering a spectacle unique, fantastic and impressive. The sky is filled with bright trajectories of the rockets, making night into day. The voices and celebrations of the people add to the whole scenery.

Easter Sunday:
With the arrival Easter Sunday the rouketatzides check their losses making an “autopsy” in each other’s parish. The meeting of opposing teams includes a lot of teasing about who is the winner, without really being a true answer as to who won. Even so this is not important since in this “war” there are no losers.
Next follows the “reconciliation” of opponents shaking hands and making a new date for the next year with triumphant love and friendship. “

A great video to watch:



Έθιμο Ρουκετοπόλεμος στην Χίο:

“Πάσχα στην Χίο σημαίνει ρουκετοπόλεμος, ένα έθιμο που ξεκινά από παλιά την εποχή της τουρκοκρατίας και είναι ένας “πόλεμος” ανάμεσα σε δύο ενορίες του Βροντάδου, την ενορία του Αγίου Μάρκου και την ενορία της Παναγίας της Ερειθανής.

Απ’ ότι λένε ξεκίνησε από τα παιδιά των δύο ενοριών που έπαιζαν πετροπόλεμο με σφεντόνες. Στην συνέχεια άρχισαν να εμπλέκονται και οι μεγαλύτεροι με αποτέλεσμα οι σφεντόνες να αντικατασταθούν απο τα κανονάκια.

Στην αρχή, το βράδυ της Ανάστασης, με τα κανονάκια που έφερναν οι ναυτικοί από πλοία που παροπλίζονταν, έριχναν κανονιές από την αυλή της μίας εκκλησίας στην άλλη, για να γιορτάσουν την Ανάσταση και με τον δυνατό κρότο τους προσπαθούσαν να σπάσουν τα τζάμια της “αντίπαλης” εκκλησίας, χρησιμοποιώντας όμως μόνο πυρίτιδα.

Αφού συνεχίστηκε για αρκετά χρόνια, την Ανάσταση του 1889 για αδιευκρίνιστους λόγους ο “πόλεμος” αυτός άρχισε να παίρνει ανεξέλεγκτες διαστάσεις με τους “αντιπάλους” να χαλάνε τις βοτσαλωτές αυλές των εκκλησιών για να γεμίσουν με βότσαλα τα κανονάκια και αποτέλεσμα να υπάρχει σοβαρός κίνδυνος ατυχημάτων. Μετά από επέμβαση των Τούρκων, επειδή φοβήθηκαν για την χρησιμοποίηση των κανονιών σε πιθανή εξέγερση των κατοίκων, τα κανονάκια κατασχέθηκαν και μεταφέρθηκαν στο κάστρο.

Μετά από αυτό το περιστατικό οι ενορίτες των δύο εκκλησιών άρχισαν να σκέφτονται ένα νέο τρόπο για να συνεχίσουν τον “πόλεμο” με κάτι εντυπωσιακό αλλά που να μην τους το απαγορεύσουν οι Τούρκοι. Η λύση δόθηκε από τους ενορίτες του Αγίου Μάρκου και τον πυροτεχνουργό Κορακάκης που είχε το εργαστήριό του στην πόλη.
Τους έφτιαξε μερικές ρουκέτες τις οποίες μετέφεραν στο Βροντάδο.

Συγχρόνως οι ίδιοι άφησαν να διαρρεύσει το μυστικό τους και στους ενορίτες της Παναγίας της Ερειθιανής ώστε να συνεχιστεί ο “πόλεμος”.
Με αυτόν τον τρόπο άρχισε η νέα περίοδος του ρουκετοπολέμου. Στην αρχή έπαιρναν τις ρουκέτες από τον Κορακάκη, αλλά γύρω στο 1900 έμαθαν να τις κατασκευάζουν μόνοι τους. Στην αρχή η ρίψη των ρουκετών γινόταν από τις σκεπές των εκκλησιών αλλά μετά από μερικά ατυχή περιστατικά, η ρίψη συνεχίστηκε έως σήμερα από τα χωράφια γύρω από τις εκκλησίες.

Με εξαίρεση τα χρόνια της γερμανικής κατοχής που για οικονομικούς λόγους κινδύνεψε να σταματήσει και τα πρώτα χρόνια της δικτατορίας, λόγω απαγόρευσης το έθιμο συνεχίζετε μέχρι σήμερα συγκεντρώνοντας πολλούς επισκέπτες λόγω της μοναδικότητάς του και του φαντασμαγορικού θεάματος.

Η προετοιμασία:

Η όλη διαδικασία ξεκινά από τα μέσα του Καλοκαιριού με τον σχηματισμό των ομάδων -παρέες- που θα ασχοληθούν με την κατασκευή των ρουκετών. Κάθε ομάδα χρησιμοποιεί το δικό της όνομα όπως Ικαρος, Δαίδαλος, Αχέπα, Κόμπρα κ.ά και αποτελείται από τρία έως πέντε άτομα, κυρίως νεαράς ηλικίας.

Μεγάλο Σάββατο:

Μετά τις απαραίτητες προετοιμασίες όλη την περίοδο όταν έρθει το Μεγάλο Σάββατο οι ομάδες είναι σε εγρήγορση για τις τελευταίες ετοιμασίες. Μια βόλτα του επισκέπτη στην περιοχή είναι αρκετή για να νοιώσει τι είναι για τους Βρονταδούσους ο ρουκετοπόλεμος.

Εχουν στηθεί οι βάσεις εκτόξευσης των ρουκετών και γίνονται δοκιμαστικές “βολές” για την ακρίβεια του στόχου. Παράλληλα έχουμε και τα πειράγματα μεταξύ των αντιπάλων ομάδων με αρκετό χιούμορ αλλά και προκλήσεις.

Παλιότερα στην ενορία του Αγίου Μάρκου, το απόγευμα του Μεγάλου Σαββάτου πραγματοποιούταν παρέλαση των Αγιομαρκούσων ρουκετατζήδων με τις ρουκέτες στον ώμο, σε όλες τις γειτονιές της ενορίας. Μπροστά πήγαινε ο “μπροστάρης” καβάλα σε άλογο κρατώντας την ελληνική σημαία. Επικρατούσε μια πανηγυρική ατμόσφαιρα, κάτι σας γύρος του θριάμβου.

Αυτό το κομμάτι του εθίμου αναβίωσε από το 2002. Τώρα όμως λαμβάνουν μέρος οι ρουκετατζήδες και των δύο ενοριών, ξεκινώντας το απόγευμα του Μεγάλου Σαββάτου από το δημαρχείο με ανταλλαγή πειραγμάτων, φτάνουν στις ενορίες τους και παίρνουν θέση μάχης γι’ αυτό που θα επακολουθήσει.


Με το προειδοποιητικό σφύριγμα μιας κόρνας ξεκινουν οι “εχθροπραξίες” αργά το βράδυ με συνεχώς αυξανόμενη ένταση. Οταν χτυπήσουν οι καμπάνες για την Θεία Λειτουργία της Ανάστασης, σταματούν τις “εχθροπραξίες” για να μπορέσουν να πάνε οι πιστοί στις εκκλησίες.

Με το άκουσμα του “Χριστός Ανέστη” έχουμε το αποκορύφωμα της “μάχης”. Εκατοντάδες ρουκέτες εκτοξεύονται από τις αντίπαλες πλευρές προσφέροντας ένα θέαμα μοναδικό, φανταστικό και εντυπωσιακό. Ο ουρανός γεμίζει από τις φωτεινές τροχιές των ρουκετών, κάνοντας την νύχτα μέρα. Δεν λείπουν βέβαια και οι φωνές και οι πανηγυρισμοί γαι τις όποιες επιτυχίες ώστε να συμπληρωθεί πλήρως το όλο σκηνικό.

Κυριακή του Πάσχα:

Με τον ερχομό της Κυριακής του Πάσχα οι ρουκετατζήδες ελέγχουν τις απώλειές τους κάνοντας αυτοψία ο ένας στην ενορία του άλλου. Η συνάντηση των αντιπάλων ομάδων προσφέρει έντονα πειράγματα για το ποιος είναι ο νικητής, χωρίς όμως να υπάρχει σίγουρη απάντηση και χωρίς να έχει και τόση σημασία, αφού στον “πόλεμο” αυτό δεν υπάρχουν χαμένοι.

Ακολουθεί η “συμφιλίωση” των αντιπάλων δίνοντας τα χέρια και κλείνετε το νέο ραντεβού για την επόμενη χρονιά με θριαμβευτή την αγάπη και την φιλία.
Το πιο κάτω απόφθεγμα είναι χαρακτηριστικό του κλίματος που επικρατεί.
Ακολουθεί η “συμφιλίωση” των αντιπάλων δίνοντας τα χέρια και κλείνετε το νέο ραντεβού για την επόμενη χρονιά με θριαμβευτή την αγάπη και την φιλία.”




Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in: Logo

You are commenting using your account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )


Connecting to %s